Абу-Дабиде (БАӘ) өткен джиу-джитсудан әлем чемпионатында 8 жасар қазақстандық Ильнур Нұрлан финалда қарсыласын қапы қалдырып, алтын медальді қанжығасына байлады.
Фото Ілияс Өтебаевтың жеке мұрағатынан
Әкесінің баласының жетістігі туралы жазбасы әлеуметтік желілерде тез тарап кетті. Қазақстандықтар мен өзге ел тұрғындары жас чемпионды құттықтап, алдағы уақытта табыс тілеп жатыр.
"Қазақ суперқаһарманы! Нағыз машина! Құттықтаймын, чемпион! Әкесін де құттықтаймын! Ұлы жетістік!";
"Бұл мықты, өте мықты нәтиже, құттықтаймын";
"Құттықтаймын! Қандай ақылды бала! Үлкен белестерді бағындыра берсін";
"Жарайсың! Чемпион! Отбасының да, елдің де мақтанышы! Осындай ұл тәрбиелеген ата-анасына құрмет пен алғыс. Шын жүректен құттықтаймын, жас чемпионға тек жеңістер мен сәттілік тілеймін", - деп жазды әлеуметтік желі қолданушылары.
Ильнурдың үлкен спорттағы жолы жеті жасында басталған. Редакциямызға берген сұхбатында баланың әкесі Ілияс Өтебаев ұлына джиу-джитсумен айналысуды алғаш болып өзі ұсынғанын айтып берді.
Әкесі баласының спортқа бейім, тәртіпті болып өскенін және өзін қорғай білуін қалаған. Алайда уақыт өте келе әкесінің бастамасы баланың нағыз сүйікті ісіне айналды.
"Оған бұл спорт түрінің ұнайтынын байқадым. Бүгінде мен оның жанарынан нағыз қызығушылық пен үздік болуға деген ұмтылысты көремін", - дейді жас чемпионның әкесі.
Фото Ілияс Өтебаевтың жеке мұрағатынан
Ильнур бала кезінен белсенді, ширақ әрі білуге құмар болып өскен. Сонымен қатар, әкесінің айтуынша, ол әрдайым сабырлы мінезімен ерекшеленген және ең маңызды қасиеті - ешқашан берілмейтін, бастаған ісін соңына дейін жеткізуге тырысатын.
Джиу-джитсуды таңдау саналы түрде жасалған. Әкесін бұл спорт түрінің тек физикалық күшті ғана емес, сонымен бірге интеллектті, тактиканы, төзімділік пен тәртіпті талап ететіні қызықтырған.
"Мұнда бірнеше қадам алға ойлану керек. Ұлымның тек физикалық тұрғыдан дамып қана қоймай, қиын жағдайларда шешім қабылдап үйренгенін қаладым. Сондықтан біз осы спорт түріне тоқтадық", - деп түсіндірді ол.
Қазіргі уақытта жаттығулар бала өмірінің айтарлықтай бөлігін алады. Ильнур күн сайын жаттығады, тек аптасына екі күнді демалысқа арнайды. Сонымен қатар спорт оның оқуына кедергі келтірмейді: әкесі ұлының мектеп бағдарламасын жақсы меңгеріп жүргенін айтады.
Дегенмен, спорттық жетістіктердің артында тек жаттығу емес, ата-ананың үлкен толқынысы да тұр. Әсіресе әлем чемпионатының финалы отбасы үшін өте қиынға соққан.
Әкесінің айтуынша, Ильнур қыркүйекте Азия чемпионатында осы қарсыласымен кездесіп, есе жіберген болатын. Міне, енді тағдыр спортшыларды әлем біріншілігінің финалында тағы да бетпе-бет келтірді.
"Финалда дәл сол қарсыласпен кездесетінін білгенде, мен Ильнурдың оған қарсы шыққанын қатты қаладым. Ол Кувейттен келген спортшы, өз елінің нағыз жұлдызы еді. Денем түршігіп кетті! Бұл бұрынғы жеңіліс үшін реванш болды! Біз жеңдік - алтын бізде! Сол кезде қатты қобалжыдым", - дейді әкесі.
Оның сөзінше, ұлының жекпе-жегін тамашалау кейде сөзбен айтып жеткізгісіз ауыр.
"Боз кілемде оған көмектесе алмайсың, оның орнына шыға алмайсың. Тек тұрып, әр секунд сайын уайымдайсың. Әсіресе қарсылас қысым көрсеткенде қарау өте қиын. Бірақ ұлым менің сенімділігім мен қолдауымды сезінуі үшін уайымымды көрсетпеуге тырысамын", - дейді ол.
Фото Ілияс Өтебаевтың жеке мұрағатынан
Сонымен қатар әкесі болашақ чемпионды тәрбиелеу ол үшін тек спорттық нәтижелерге қол жеткізуге көмектесу ғана емес, сонымен бірге мінезді қалыптастыру екенін айтады.
Ильнурдың отбасында ата-анаға, жаттықтырушыларға, қарсыластарға және үлкендерге құрмет көрсетуге ерекше көңіл бөлінеді. Әкесі ұлына жеңіс адамды менмен етпеуі керек екенін, ал жеңіліс сағын сындырмауы керек екенін түсіндіреді.
"Жеңісті де, жеңілісті де абыроймен қабылдай білу керек. Ең бастысы - кез келген жағдайда адам болып қалу", - деп атап өтті ол.
Спорттық мансап пен балалық шақ арасындағы тепе-теңдік
Спорттағы үлкен мақсаттарға қарамастан, әкесі кейде баланың иығына түсетін жүктемелер туралы ойланатынын мойындайды. Ильнур әлі де ойынға, демалуға және отбасымен араласуға уақыт қажет ететін сегіз жасар бала.
"Медальдар мен атақтар - бұл жақсы, бірақ ұлымның денсаулығы, бақыты мен психологиялық жайлылығы кез келген спорттық жетістіктен әлдеқайда маңызды. Медаль үшін оның балалық шағын тартып алғым келмейді. Спорт оның өмірлік қуанышын шектемей, керісінше дамуына көмектесуі тиіс", - деп түйіндеді әкесі.
Жаттығудан бос уақытында Ильнур, басқа балалар сияқты, ойнағанды, демалғанды және жақындарымен уақыт өткізгенді жақсы көреді. Отбасы оның өмірі тек жарыстар мен оған дайындықпен ғана шектеліп қалмауына тырысады.
Әкесі жаттығудан кейінгі ұлының шаршағанына, жеңілістен кейінгі көз жасы мен бірдеңе дұрыс болмай қалғандағы түңілуіне қарау оңай емес екенін жасырмайды. Ол баланы спортпен айналысуға мәжбүрлегісі келмейді.
Қазақстандағы балалар джиу-джитсуының дамуы туралы айта келе, ол елде дарынды жас спортшылар мен мықты бапкерлер бар екенін атап өтті. Сонымен қатар, оның пікірінше, бұл салаға мемлекет, демеушілер мен спорттық ұйымдар тарапынан қосымша қолдау қажет.
"Балаларға жаттығу жасауға, халықаралық турнирлерге шығуға және кәсіби тұрғыда өсуге жақсы жағдай керек. Себебі бүгінгі жас спортшылар - Қазақстан спортының болашағы", - дейді ол.
Алда Ильнурды жаңа жарыстар мен спорттық белестер күтіп тұр. Отбасы жұмысты жалғастырып, халықаралық аренада Қазақстанның намысын лайықты қорғауға ниетті. Бірақ жас чемпионның өз алдына қойған асқақ арманы да бар.
"Әрине, арманымыз - бір күні Ильнурды әлемдік тұғырдың ең биік сатысынан көру. Мысалы, оның өз арманы - UFC әлемдік аренасында чемпион болу", - деді әкесі.
Хабиб өтініш жасаған: Усман Нурмагомедов Абу-Дабидегі түрмеден босатылды